گفتى . اما آنچه را از آن مىترسيدى ، امان داد خداوند تو را ؛ و آنچه را كه آرزو داشتى رسيدى به او ؛ بشارت باد تو را به رفاقت گذشتگان نيكو ، رسول خدا و على و امامان از اولاد او عليهم السلام " . پس جان او را با مدارا بگيرد ؛ و كفن از بهشت براى او آورد ؛ و حنوط او مثل مشك خوشبوى باشد . پس به آن كفن او را كفن كنند ، و به آن حنوط حنوط نمايند ؛ پس از حلّه‌هاى زرد بهشتى حلّه‌اى به او بپوشانند . و وقتى كه او را در قبر گذاشتند درى از درهاى بهشت بر او باز شود كه داخل شود بر او از رَوح و ريحان بهشتى . پس از آن ، به او گفته شود : " بخواب همچون عروس در فراش خود ؛ بشارت باد تو را به رَوح و ريحان و نعمت‌هاى بهشت و پروردگارى كه بر تو خشمناك نيست . " فرمود حضرت صادق عليه السلام : و وقتى كه در رسد كافر را مرگ ، حاضر شود پيش او رسول‌خدا و على و امامان و جبرئيل و ميكائيل و ملك الموت عليهم السلام . پس ، جبرئيل نزديك او آيد و گويد : " اى رسول خدا ، همانا اين شخص بغض داشت به شما اهل بيت ، پس بغض داشته باش به او . " رسول خدا مىفرمايد : " اى جبرئيل ، اين بغض داشت به خدا و رسول او و اهل بيت رسول او ، پس بغض داشته باش [ به ] او . " پس جبرئيل گويد : " اى ملك الموت ، اين شخص بغض داشت به خدا و رسول او و اهل بيتش ، پس بغض داشته باش به او و سخت بگير بر او . " پس ملك الموت نزديك [ شود ] به او و مىگويد : اى بندهء خدا ، آزادى خود را گرفتى ؟ برائت و امان خود را گرفتى ؟ به نگهبان بزرگ تمسّك جستى در زندگانى دنيا ؟ " مىگويد : " نه . " پس مىگويد ملك الموت به او : " بشارت باد تو را اى دشمن خدا به غضب خداوند و عذاب او و آتش . اما آنچه را كه آرزو داشتى ، فوت شد از تو ؛ و آنچه را مىترسيدى ، نازل شد به تو . " پس از آن ، بيرون آورد جانش را بيرون آوردن سختى ؛ پس از آن بگمارد به روح او سيصد شيطان را كه آب دهن به روى وى افكنند و اذيت شود از بوى آن . و وقتى او را در قبر نهند ، باز شود به رويش درى از درهاى آتش ؛ داخل شود بر او از وزش باد آن و شعلهء آن » انتهى .